یکی از گیاهان نیروبخش و مقوی که مشهوریت زیادی در جهان دارد جینسینگ می باشد که بهتر است آن را گیاه جوانی یا نوشدارو بنامیم. در کتب سنتی و به عربی ریشه گیاه را «جنسه» و «جنسا» می نامند. به فرانسوی و انگلیسی Ginseng و Asiatie ginsengو Chinsese ginseng گفته می شود. گیاهی است از خانوادۀ عشقه Araliaceae می باشد که نام علمی آن Panax ginseng می باشد.

این گیاه Panax ginseng که بیش از 5000 سال است در چین به کار می رود. برای پزشکان عرب قرن نهم میلادی شناخته شده بود. مارکوپولو در مورد این گیاه شگفت کمیاب نوشته است : «هنگامی که هیئتی از سوی پادشاه سیام بالوئی چهاردهم دیدار کرد گیاه جینسینگ را به او معرفی کردند. از آن پس ثروتمندان اروپایی برای رفع خستگی و ناتوانی از جینسینگ استفاده می کردند. همچنین این گیاه در قرن هجدهم ، در آمریکا هم شهرت یافت ، مخصوصاً وقتی کشف شد که گیاه پاناکس کینکفولیوس (Panax quonquefolius) در آن قاره بومی است.

مشخصات :

گیاهی است چند ساله ، برگ های آن مرکب دارای 7-5 برگچه که به طور گروهی با دمبرگ های خود از یک نقطه خارج و تشکیل یک برگ مرکب را می دهند. هر برگچه ، بیضی با کنارۀ دندانه دار منظم ، نوک تیز و با گلبرگ های مشخص می باشد. ریشه گیاه که در قسمت مستعمل آن می باشد دراز، ضخیم یک شاخه یا منشعب و دو شاخه ، طول آن یک متر و بیشتر و قطر آن در ناحیه یقه گیاه تا 10 سانتی متر می رسد. پوست خارجی ریشه گیاه به رنگ زرد ، طعم آن کمی شیرین ، شبیه مغز ریشه شیرین بیان است. البته در بعضی گونه ها اندکی تلخ می باشد. این گیاه در کوهستان های چین و منچوری می روید و از داروهای شفابخش معروف چینی است که هم اکنون در تمام داروخانه های چین و اغلب داروفروشی های اروپا و آمریکا عرضه می شود.

ترکیبات شیمیایی :

از نظر ترکیبات شیمیایی برای اینکه به اسرار خواص شفابخش این ریشه پی برده شود ، مطالعات وسیعی صورت گرفته است و آنچه که تا به حال گزارش شده است این است که این گیاه دارای گلوکوزیدهای استروئیدی به نام پاناکیلون ، یک ساپونین به نام پاناکسوزید یا پاناکسین ، مواد صابونی ، یک اساس روغنی فرار به نام پاناسین و یک هورمون و ویتامین B و ویتامین D ، ترکیبات استیلنی ، استرول ها و سرانجام یک گلوکوزید به نام جینسینگ می باشد.

این دارو تونیک ، محرک ، بازساز و مقوی است. مرکز سیستم اعصاب و تنفس را تحریک می کند و این اثر دارو مربوط به وجود دو گلوکوزید به نام های پانوکسید آ و پانوکسید ب آن جدا شده اند. از ریشه گیاه 2-1 درصد کولین برحسب وزن و بتاسیتوسترول به دست می آید. از این دارو برای تهیۀ داروهای جوانی که در ترکیبات داروهای به کار می رود استفاده می شود.

از گزارش دیگری آمده است که در سال 1974 ریشه این گیاه و سایر اعضای اندام گیاه برای یافتن اسرار شگفت انگیز شفابخش آن تحت بررسی دانشمندان قرار دارد و تاکنون چندین ماده عامل فیزیولوژیک از آن جدا شده است، از آن جمله عمده ترین آن عبارتند از پانکسین که مقاومت عضلات را در برابر بی نظمی ها و ناراحتی ها افزایش می دهد و پانکس اسید که متابولیسم و سیستم عروقی را اصلاح می کند و پاناکولین یا پانکس ویلون که روی سیستم غدد مترشحه داخلی یا آندوکرین اثر می گذارد و پاناسن که مرکز اعصاب را تحریک می کند و در آخر جینسینگ برای بیماری قند اثر مثبت دارد.

خواص و کاربرد:

ریشه جینسینگ شاید معروفترین داروهای چینی باشد که از دوران کهن تاریخ تا حال همواره آثار شفابخش آن مورد توجه حکمای طب سنتی قرار داشته است و دارد. از نظر خواص به طور کلی ، نیروبخش ، مقوی ، محرک ، بادشکن و نرم کننده می باشد. بررسی های زیادی روی این ریشه به عمل آمده که به اسرار شفابخش آن در موارد معالجه قطعی بی نظمی های عصبی ، کم خونی ، ضعف ، کمبود تعرق و بی نظمی تنفس ، فراموشی و نسیان ، تشنگی مداوم ، بی میلی جنسی ، خستگی شدید ، سوء هاضمه ، دردهای ناحیه قلب و تهوع و ... پی برده شود. خوردن آن به صورت جوشانده یا عصاره یا به صورت اسانس و یا مستقیماً از جرم گرد ریشه به صورت خام صورت می گیرد. خوراک آن نیرو و توانایی ایجاد می کند تا در دوران نقاهت پس از بیماری ، بی نظمی های غده های بدن و ضعف اعصاب از بین رود و کار طبیعی و شفادهنده آنها اعاده گردد. متابولیسم قندها و هیدراتهای کربن در بدن را منظم می کند و موجب می شود که مصرف اکسیژن به طور مداوم و عادی انجام گیرد و برای آرام کردن اشخاصی که ناراحتی های روانی دارند ، بسیار نافع است و یک نوع مسکن موثر برای مغز می باشد. چند نوع از Panax در بازار دنیا عرضه می شود که از نظر خواص و مرغوبیت در ردیف های متفاوتی قرار می گیرند.

انواع جینسینگ :

1- جینسینگ کره ای یا چینی(Pnax ginseng) :

در برخی مناطق کوهستانی هند و چین کاشته می شود و از نظر ریشه غده ای آن مورد توجه می باشد. در چین و ژاپن از جوشانده یا دم کرده غدۀ زیرزمینی خشک آن برای نرم کردن سینه و به عنوان مقوی معده و تب بر استفاده می شود. در هندوچین جوشانده ساقه ضخیم زیرزمینی به عنوان تقویت و تجدید قوا در دوره نقاهت بیماران و زنان پس از وضع حمل داده می شود. این دارو به عنوان نوشدارو در آن مناطق برای انواع بیماری ها تجویز می شود و اختصاص به یک بیماری خاص ندارد. جینسینگ چینی یا کره ای یکی از نادرترین و گرانترین گیاهان می باشد. یک تونیک تجدید کننده انرژی ، مخصوصاً در طحال و ریه . پژوهش های جدید ، وجود ترکیبات استروئیدی شبیه هورمون های جنسی انسان را در آن نشان داده است. این گیاه باعث تقویت سیستم ایمنی و کاهش خستگی هم می شود. نحوه مصرف به صورت جوشانده و تنتور می باشد که در جوشانده به عنوان تونیک عمومی 3 تا 10 گرم آن را در 500 میلی لیتر آب می جوشانیم و در حالت تنتور که در درمان اسهال ناشی از ضعف دستگاه گوارش مصرف می شود و همچنین در درمان آسم و سرفه مزمن نیز استفاده می شود.

می توان از کپسول حاوی 500 میلی گرم تا 4 گرم از پودر ریشه نیز به عنوان تقویت کننده استفاده نمود.

اگرچه پاناکس جینسینگ عموماً بی خطر است اما عوارض جانبی هم دارد. در دوران بارداری یا در صورت بالا بودن فشارخون از مصرف مقدار زیاد یا به مدت طولانی باید پرهیز کرد. همچنین از مصرف سایر محرک ها مانند چای ، قهوه و نوشابه های کولادار همراه با پاناکس جینسینگ باید خودداری نمود.

2- پاناکس نوتو جینسینگ (Panax noto ginsing) :

که دارای ساقه زیرزمینی ضخیم است و برای تقویت و جلوگیری از خونریزی ، بندآوری خونریزی خارجی یا داخلی، تف کردن با اخلاط خونی ، خونریزی از بینی ، عادات ماهیانه بیش از حد متعارف و وجود خون در ادرار و مدفوع به کار می رود. عده ای از دانشمندان خواص آن را شبیه خواص گیاه .Cynura pinnatifida Dc می دانند و از نظر قابض بودن و بندآوردن خونریزی و جوش دادن زخمها مانند آن گیاه تلقی می شود. استوارت معتقد است که برای جوش دادن زخمهای پوست بسیار مؤثر است. دانشمند دیگری به نام چیو اصولاً این دو گیاه را تحت یک نام چینی آنها ذکر کرده است ولی به هر حال در عین حال که شبیه هستند ولی دو گیاه مختلف می باشند و مؤثرترین آنها جنسه می باشد که نوشدارو به معنای واقعی می باشد و در موقع خرید باید دقت کرد که ریشه گیاه اصیل خریداری گردد. این جینسینگ که جینسینگ کاذب هم نامیده می شود به عنوان ضد درد و برای قطع خونریزی ( داخلی و خارجی ) به کار می رود. همچنین به داروهای مربوط به بیماری های عروقی و قلبی و آنژین صدری اضافه می شود. در دوران جنگ ویتنام سربازان ویت کنگ از این گیاه برای افزایش سرعت بهبودی زخم های گلوله استفاده می کردند. قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه آن می باشد که بصورت پودر می باشد که در کپسول ها و یا قرص های 2-1 گرمی برای درمان زخم و خونریزی ها و یا درد به کار می رود و برای درد ناشی از زخم معده آن را با پوست درخت نارون مخلوط می کنند. در دوران بارداری از پاناکس نوتو جینسینگ نباید استفاده کرد ، زیرا ممکن است روی جنین اثر بدی داشته باشد.

3- پاناکس کینکفولیوس(Panax quinquefolius) :

در عده ای از مدارک علمی نیز این گونه که اصولاً بومی آمریکای شمالی می باشد و سابقاً از آنجا به چین برده و کاشته می شده نام برده می شود که در حال حاضر تقریباً در بازار معروفیتی ندارد. این جینسینگ آمریکایی هم یک تونیک می باشد که در چین برای تب و خستگی ناشی از بیماری های مزمن لاغر کننده ، مانند سل بکار میرود و همچنین در درمان سرفه های ناشی از ضعف ریه هم مفید است. قسمت مورد استفاده این گیاه نیز ریشه می باشد که به دو صورت تنتور و پودر می باشد که در تنتور به عنوان تونیک یا همراه گیاهانی مثل زنجبیل شامی و پوست درخت توت برای سرفه مزمن و ضعف ریه استفاده می شود. پودر ریشه پاناکس کینکفولیوس در کمبود انرژی به صورت قرص یا کپسول در دوزهای 2-1 گرمی استفاده می شود.

4- جینسینگ سیبری (Eleutherococcus Senticosus) :

بخش مورد استفاده این گیاه ریشه می باشد (مانند بقیه گونه های جینسینگ) و بعنوان داروی ضد اسپاسم و ضد روماتوئید است و توان انسان را در برابر استرس افزایش می دهد و هیجان زایی آن کمتر از جینسینگ چینی و کره ای می باشد و برای کسانی که به دنبال تحریک کننده قوی تری هستند روش مصرف آن به صورت تنتور یا کپسول حاوی 500 میلی گرم پودر ریشه می باشد ، البته بصورت قرص های دارویی نیز کاربرد دارد.

نظری به تحقیقات جدید علمی در مورد خواص درمانی جینسینگ :

درباره جینسینگ تحقیقات علمی گسترده ای در جهان به عمل آمده است. تنها دانشمندان روسی بیش از 400 طرح تحقیقاتی در مورد آثار شفابخش جینسینگ سیبری انجام داده اند. نتایج تمام تحقیقات نشان داده است اشخاصی که از دم کرده جینسینگ استفاده می کنند معمولاَ سالمتر و شادابترند و در برخورد با ناملایمات زندگی استقامت بیشتری از خود نشان می دهند ، انرژی بیشتری برای کار دارند و تمرکز حواس آنها خیلی بهتر و بیشتر است.

دکتر فرانسورت(Dr.Norman Franworth) که یکی از دانشمندان معروف گیاهان دارویی است تجربیات روسها را در مورد جینسینگ کاملاً تأیید می نماید. نظریه دکتر فرانسورت در مورد خواص جینسینگ این است که جینسینگ یک آداپتوژن است. آداپتوژن یک اصطلاح فنی و پزشکی می باشد که آن را اولین بار پزشک معروف روسی به نام برخمان (Dr.I.I.Berkhman) ، از آکادمی علمی شوروی ، تعریف کرده است و این لقب را برای توضیح خواص شفابخش جین سنگ به کار برده است.

یک آداپتوژن ماده ای است بی ضرر که نقش تعدیل کننده در بدن را دارد ، یعنی ورود آداپتوژن به بدن موجب می شود هرچیزی که در بدن در حالت عدم تعادل یا غیر نرمال است عادی و نرمال شود. مثلاً اگر فشارخون خیلی زیاد است تا حد عادی آن را کاهش می دهد و اگر فشارخون پایین افتاده و کم است ؛ آن را تا حد عادی و طبیعی ، متناسب با فیزیولوژیی بدن افزایش می دهد. به این ترتیب وجود آداپتوژن در یک ماده غذایی و ورود آن به بدن آثار فیزیولوژیکی گسترده ای شبیه ضداکسیدکننده ها دارد. البته در جینسینگ مواد ضداکسیدکننده نیز وجود دارد که خاصیت مفید آداپتوژن جینسینگ را تشدید و تحریک می کند.

تحقیقات علمی جدید دیگری نشان می دهد که فرایند تعدیل کردن نه فقط در جینسینگ بلکه در اغلب مواد خوراکی نیز وجود دارد. مثلاً محققان وزارت کشاورزی آمریکا اخیراً کشف کرده اند که عنصر کروم که به مقدار خیلی کم برای بدن لازم است از عوامل آداپتوژن می باشد و آثار دو بعدی دارد و در دو جهت مخالف برای تعدیل اختلالات و عدم تعادل های فیزیولوژیکی بدن اثر می گذارد. مثلاً قند خون را تعدیل می کند ، یعنی اگر زاید برحد نرمال باشد تا حد نرمال کاهش می دهد و اگر کمتر از حد نرمال شده است آن را تا حد نرمال و طبیعی بدن افزایش می دهد. به نظر می رسد این خاصیت برقراری تعادل بیوشیمی در بدن که اصل Yin-Yang معروف چینی ها را به خاطر می آورد در اغلب گیاهان شفابخش و مواد خوراکی طبیعی یافت می شود.

از نظرمقدار و مدت مصرف ، عده ای از دانشمندان توصیه می کنند که روزانه 2/1-1 قاشق مربا خوری از گرد ریشه جینسینگ 6 ساله در مدت یک ماه خورده شود و سپس دو ماه بعد از آن خورده نشود ، ولی عده ای نیز معتقدند که تا مدت ها هر روز از پودر جینسینگ می توان خورد. جینسینگ را بصورت جوشانده نیز می توان خورد. برای این کار 2/1 قاشق مربا خوری گرد جینسینگ را در یک پیمانه آب جوش (220 گرم ) ریخته و بگذارند 10 دقیقه ریزریز بجوشد و 2 پیمانه در روز از این جوشانده بخورند.

مقدار خوراک از گونه P.ginseng :

این دارو بصورت عصاره آبی در شیشه های کوچک یا در کپسول عرضه می شود.

1- شیشه ها به ظرفیت 50 سانتی متر مکعب است که در آن 40 گرم از جرم ریشه گیاه وجود دارد. از این عصاره سه بار در روز و در هر بار 20-10 قطره باید خورد.

2- کپسول ، در هر کپسول 700 میلی گرم جرم ریشه گیاه وجود دارد که از این کپسول ها روزی یک بار و دو کپسول باید خورده شود.

3- آمپول ، در هر آمپول 2-1 گرم از جرم ریشه گیاه موجود است و ظرفیت هر آمپول از نظر مایع و جرم ریشه گیاه 10 سانتی متر مکعب می باشد و آمپول ها در بسته بندی هایی که در هر بسته 10 آمپول می باشد ، عرضه می شود که حاوی 12000 میلی گرم جرم ریشه گیاه جینسینگ است ، از این آمپول ها روزی باید یک عدد خورد (این آمپول ها برای تزریق نیست و فقط باید خورده شود).

به طور کلی مقدار خوراک از جرم ریشه گیاه در حدود 5/1-1 گرم در روز می باشد که علاوه بر موارد فوق می توان به صورت جوشانده نیز تهیه کرد و خورد.

به طور کلی می توان گفت که جینسینگ گیاهی است گرم ، خنک ، تمام گونه های آن شیرین و تا حدی اشتهاآور است و باعث ترشح شیره گوارشی می شود و به عنوان تقویت کننده ، محرک ، کاهنده قند خون و کلسترول خون ، تقویت کننده و محرک دستگاه ایمنی بدن به کار برده می شود. این گیاه داروی خوبی برای ریه ها می باشد و مشکلات و بیماری های مزمن ریه را به سرعت بهبود می بخشد.

هندوانه‏ زرد در تمام فصول سال یافت می ‏شود، اما در تابستان به نقطه‏‏ ی اوج خود می‏ رسد.

هندوانه‏ های زرد چه بیضی شکل و چه گرد، انواع جالب و قابل توجهی هستند که مزه آنها کمی با مزه‏ ی هندوانه ‏ی معمول قرمز رنگی که ما می ‏خوریم، متفاوت است. اما پوست آن ها شبیه همان هندوانه های قرمز رنگ است.

Here are some descriptions of herbal actions in the body.

Adaptogen: Substances which put the body into a state of non-specific heightened resistance in order to better resist stress and adapt to extraordinary challenges. Ashwagandha, Cordyceps, American Ginseng, Panax Ginseng, Siberian Ginseng, Gotu Kola, Maca, Reishi, Schizandra, Shiitake, Suma.

Alterative: An herb that will gradually restore the proper function of the body and increase health and vitality. Sometimes referred to as blood purifiers. Alfalfa, Black Cohosh, Blue Flag, Blue Violet, Boneset, Buckthorn, Burdock, Cleavers, Echinacea, Fringetree, Golden Seal, Gotu Kola, Kelp/Bladderwrack, Licorice, Oregon Grape, Pau d' Arco, Pipsissewa, Poke Root, Prickly Ash, Red Clover, Sarsaparilla, Sheep Sorrel, Stillingia, Tayuya, Wahoo, Wild Indigo, Yarrow, Yellow Dock.

Analgesic/Anodyne: Analgesics or Anodynes are herbs that reduce pain. Chamomile, Chaparral, Dong Quai, Hops, Passion Flower, Reishi, Valerian, Venus' Flytrap.

Anthelmintic: Herbs that work against parasitic worms which may be present in the digestive system. Black Walnut, Helonias, Quassia, Sheep Sorrel, Wormwood.

Antibacterial: Herbs with properties that can inhibit bacterial growth. Blessed Thistle, Cloves, Echinacea, Kelp/Bladderwrack, Licorice, Lomatium, Osha, Pau d' Arco, Reishi, St. John's Wort, Turmeric, Usnea.

Antibilious: Herbs that help the body to remove excess bile. Barberry, Dandelion, Fringetree, Golden Seal, Wild Yam, Wormwood.

Anticatarrhal: Herbs that help the body reduce excess mucous and phlegm. Echinacea, Elderberry, Golden Seal, Marshmallow, Oregon Grape, Poke Root, Uva Ursi, Wild Indigo, Yarrow.

Antiemetic: Herbs that reduce the feeling of nausea and can help to relieve or prevent vomiting. Atractylodes, Barberry, Cloves, Fennel, Oregon Grape.

Anti-inflammatory: These herbs help the body to combat inflammations. Ashwagandha, Bilberry fruit. Blue Violet, Calendula, Cat's Claw, Chamomile, Cleavers, Devil's Claw, Dong Quai, Fo-Ti, Licorice, Lomatium, Reishi, St. John's Wort, Turmeric, Wild Yam, Wormwood.

Antilithic: Herbs that prevent the formation or help remove stones or gravel in the urinary system Sheep Sorrel, Uva Ursi.

Antimicrobial: Herbs that can help the body destroy or resist pathogenic micro-organisms. Calendula, Cat's Claw, Cloves, Echinacea, Licorice, Lovage, St. John's Wort, Usnea, Uva Ursi, Wild Indigo, Wormwood.

Antineoplastic: Having the specific action of inhibiting and combating tumor development. Blue Violet, Chaparral, Cleavers, Red Clover, Reishi, Sheep Sorrel, Shiitake, Venus' Flytrap.

Antioxidant: An antioxidant is a substance capable of eliminating hydroxyl free radicals. Bilberry fruit, Cat's Claw, Chaparral, Ginger, Panax Ginseng, Ginkgo, Kelp/Bladderwrack, Schizandra.

Antirheumatic: Herbs used to relieve or protect against rheumatism. Blue Cohosh, Cat's Claw, Chaparral, Celery, Dandelion, Kelp/Bladderwrack, Poke Root, Sarsaparilla, Wild Yam.

Antiseptic: Herbs that can prevent, resist and counteract putrification. Bilberry fruit, Black Walnut, Chamomile, Cloves, Echinacea, Hops, Red Clover, Sheep Sorrel, Uva Ursi, Wild Indigo, Yarrow.

Antispasmodic: Antispasmodics can prevent or ease spasms and cramps in the body. Black Cohosh, Blue Cohosh, Boneset, Chamomile, Cramp bark, Culver's root, Dong Quai, Fennel, Helonias, Licorice, Motherwort, Passion Flower, Red Clover, Skullcap, Stillingia, Valerian, Wild Yam.

Aphrodisiac: Herbs used to stimulate sexual passion. Catuaba, Damiana, Maca, Muira Puama, Schizandra, Suma, Yohimbe.

Aromatic: Herbs that have a strong and often pleasant odor and can stimulate the digestive juices. Angelica, Celery, Chamomile, Cloves, Fennel, Ginger, Valerian.

Astringent: Astringents contract tissue and can reduce secretions and discharges. Bilberry fruit, Blessed Thistle, Calendula, Cleavers, Cramp bark, Golden Seal, Hops, Kola nut, Muira Puama, Pipsissewa, Red root, Sheep Sorrel, Slippery Elm, Squawvine, Stillingia, St. John's Wort, Suma, Turkish Rhubarb, Uva Ursi, Yarrow, Yellow Dock.

Bitter: Herbs that taste bitter act as stimulating tonics for the digestive system. Barberry, Blessed Thistle, Buckthorn, Burdock, Cascara Sagrada, Chamomile, Golden Seal, Osha, Quassia, Wormwood.

Cardiac Tonic: Cardiac tonics are herbs that act beneficially on the heart. Cat's Claw, Fo-Ti, Hawthorn, Kelp/Bladderwrack, Motherwort, Reishi.

Carminative: Carminatives are rich in volatile oils and expel gas from the stomach and bowels. Angelica, Celery, Chamomile, Cloves, Fennel, Ginger, Hops, Prickly Ash, Sheep Sorrel, Turmeric, Valerian, Wormwood.

Cathartic: In large doses cathartics purge the bowels and stimulate glandular secretions. Barberry, Blue Flag, Buckthorn, Cascara Sagrada, Culver's root, Turkish Rhubarb.

Cholagogue: Herbs that stimulate the release and secretion of bile from the gall bladder. They also have a laxative effect on the digestive system. Barberry, Blue Flag, Calendula, Culver's root, Dandelion, Fringetree, Golden Seal, Milk Thistle, Oregon Grape, Turmeric, Wahoo, Wild Yam, Yellow Dock.

Demulcent: Herbs that are usually rich in mucilage and can soothe and protect damaged or inflamed tissue. Fenugreek, Licorice, Marshmallow, Slippery Elm.

Depurative: Depuratives are herbs that remove impurities and cleanse the blood. Alfalfa, Black Walnut, Blessed Thistle, Blue Flag, Blue Violet, Buckthorn, Burdock, Culver's root, Dandelion, Elderberry, Gotu Kola, Oregon Grape, Pau d' Arco, Red Clover, Sarsaparilla, Stillingia, Tayuya, Watercress, Yarrow, Yellow Dock.

Diaphoretic: These herbs will aid the skin in the elimination of toxins through perspiration. Angelica, Blessed Thistle, Black Cohosh, Boneset, Calendula, Chamomile, Culver's root, Elderberry, Fennel, Ginger, Osha, Prickly Ash, Sarsaparilla, Stillingia, Yarrow.

Diuretic: Herbs that increase the flow of urine and help in the removal of toxins from the system. Angelica, Astragalus, Atractylodes, Blue Flag, Blue Violet, Buckthorn, Burdock, Celery, Chaparral, Cleavers, Dandelion, Fringetree, Gotu Kola, Guarana, Hawthorn, Helonias, Kola nut, Marshmallow, Pipsissewa, Sarsaparilla, Saw Palmetto, Sheep Sorrel, Squawvine, Uva Ursi, Wahoo, Yarrow, Yerba Mate.

Emetic: Emetics are herbs that cause vomiting when taken in specific doses (generally high doses). Helonias, Poke Root.

Emmenagogue: Herbs that stimulate and normalize the menstrual flow. Black Cohosh, Blessed Thistle, Blue Cohosh, Calendula, Chamomile, Cramp bark, Fenugreek, Ginger, Golden Seal, Helonias, Motherwort, Squawvine, St. John's Wort, Valerian, Vitex/Chastetree, Wormwood, Yarrow.

Expectorant: Herbs that assist the body in expelling excess mucous from the respiratory system. Angelica, Blue Violet, Fennel, Fenugreek, Golden Seal, Licorice, Marshmallow, Osha, Red Clover, Red root, Reishi, Stillingia, Usnea.

Febrifuge: The febrifuges help the body to bring down fevers. Angelica, Blessed Thistle, Calendula, Prickly Ash, Wild Indigo.

Galactogogue: Herbs that help breast feeding mothers increase the flow of mothers milk. Blessed Thistle, Fennel, Fenugreek, Milk Thistle.

Hepatic: Hepatics strengthen and tone the liver as well as stimulate the flow of bile. Barberry, Blue Flag, Buckthorn, Cascara Sagrada, Celery, Cleavers, Culver's root, Dandelion, Fennel, Fo-Ti, Fringetree, Golden Seal, Milk Thistle, Motherwort, Oregon Grape, Poke Root, Prickly Ash, Turmeric, Wahoo, Wild Indigo, Wild Yam, Wormwood, Yarrow, Yellow Dock.

Hypnotic: Hypnotic herbs will help induce sleep (not a hypnotic trance). Hops, Passion Flower, Skullcap, Valerian.

Hypotensive: Remedies that reduce elevated blood pressure. Astragalus, Cat's Claw, Codonopsis, Hawthorn, Lovage, Lycium, Reishi, Valerian, Yarrow.

Laxative: Herbs that promote the evacuation of the bowels. Barberry, Boneset, Buckthorn, Burdock, Cascara Sagrada, Cleavers, Culver's root, Dandelion, Fringetree, Golden Seal, Licorice, Oregon Grape, Turkish Rhubarb, Wahoo, Yellow Dock.

Mucilage: Mucilaginous herbs contain gelatinous constituents and will often be demulcent. Fenugreek, Marshmallow, Slippery Elm.

Nervine: Herbs that strengthen and tone the nervous system, easing anxiety and stress. Black Cohosh, Blue Cohosh, Catuaba, Chamomile, Cramp bark, Damiana, Guarana, Hops, Lovage, Motherwort, Oat seed, Passion Flower, Red Clover, Skullcap, Tayuya, Valerian, Wormwood.

Nutritive:Herbs that provide nutritional support. Alfalfa, Nettle, Raspberry Leaf, Oat Straw, Seaweeds.

Parasiticide: Herbs that can kill parasites in the digestive tract and on the skin. Black Walnut, Cloves, Quassia, Sheep Sorrel, Wormwood.

Pectoral: Herbs that have a general strengthening and healing effect on the respiratory system. Angelica, Golden Seal, Licorice, Marshmallow.

Purgative: Can produce very strong laxative effects and watery evacuations. Buckthorn, Poke Root, Turkish Rhubarb, Wild Indigo, Yellow Dock.

Rubefacient: Herbs that simulate circulation locally when applied to the skin. Cloves, Fennel, Ginger.

Sedative: Herbs that can strongly quiet the nervous system. American Ginseng, Black Cohosh, Celery, Chamomile, Cramp bark, Dong Quai, Hops, Kava Kava, Motherwort, Passion Flower, Red Clover, Saw Palmetto, Skullcap, St. John's Wort, Valerian, Wild Yam.

Sialagogue: Herbs that stimulate the secretion of saliva from the salivary glands. Blue Flag, Ginger, Prickly Ash, Quassia, Stillingia.

Stimulant: Herbs that quicken and enliven the physiological function of the body. Angelica, Calendula, Cloves, Codonopsis, Dandelion, Fennel, Ginger, Guarana, Kola nut, Muira Puama, Poke Root, Prickly Ash, Red root, Sarsaparilla, Schizandra, Stillingia, Valerian, Watercress, Wild Yam, Wormwood, Yarrow, Yerba Mate.

Stomachic: Herbs that promote digestion and strengthen the stomach. Atractylodes, Chamomile, Cloves, Codonopsis, Fennel, Ginger, Sheep Sorrel, Turkish Rhubarb, Turmeric.

Tonic: The tonic herbs strengthen and tone either specific organs or the whole body through nutritional stimulation. Alfalfa, Angelica, Ashwagandha, Astragalus, Black Cohosh, Black Walnut, Boneset, Buckthorn, Burdock, Calendula, Cat's Claw, Catuaba, Chamomile, Cleavers, Cordyceps, Culver's root, Damiana, Dandelion, Echinacea, Fenugreek, Fo-Ti, Fringetree, American Ginseng, Panax Ginseng, Siberian Ginseng, Golden Seal, Gotu Kola, Hawthorn, Helonias, Jatoba, Licorice, Lovage, Lycium, Maca, Milk Thistle, Motherwort, Muira Puama, Oat seed, Oregon Grape, Pipsissewa, Poke Root, Prickly Ash, Red Clover, Sarsaparilla, Saw Palmetto, Schizandra, Sheep Sorrel, Skullcap, Squawvine, Suma, Uva Ursi, Watercress, Wild Yam, Wormwood, Yarrow, Yellow Dock, Yerba Mate, Yohimbe.

تقریباً %55 تا %75 از حجم بدن از آب تشکیل شده است، و اگر آبی که در روز از طریق نفس کشیدن، عرق کردن و ادرار از دست می دهیم را حدود 8 لیوان فرض کنیم، ضروری است که بخواهیم این میزان را با خوردن آب دوباره جبران کنیم. در این مقاله می خواهیم شما را 5 نکته درمورد آب آشنا کنیم تا شاید مشوقی باشد برای اینکه 8 لیوان آب در روز را با کمال میل بخورید!

منطق پشت این مسئله کاملاً واضح است: اگر آن ماده را از مغزتان کم کنید، گرفتار مشکلات عملکردی میشوید. این مثل راندن ماشین بدون بنزین است. در مغز، آب مایعاتی را که پروتئین و آنزیم ها را حمل می کنند را رقیق میکند، و به رساندن این مواد به مقصد کمک می کند. وقتی آب بدن کم میشود، این مایعات برای رساندن بار خود کندتر می شوند و عملکرد مغز نیز آسیب میبیند. همچنین آب باعث از بین بردن رادیکال های آزاد که باعث خرابی سلول ها در مغز میشود را از بین میبرد.

قدرتمندی در گیاه محلی ایرانی کشف کرده اند که می تواند در از بین بردن

ویروس جدید آنفلوآنزا موثر واقع شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، دانشمندان در دانشگاه پزشکی کائوژیونگ در

تایوان دریافته اند ریشه های گیاهی که در سال 1918 برای مقابله با

اپیدمی آنفولانزای اسپانیایی مورد استفاده قرار می گرفته است می تواند

آنتی ویروسی طبیعی تولید کند که قادر به از بین بردن ویروس H1N1

اپیدمی آنفولانزای خوکی است.

گیاه Ferula Asafetida با نام سنتی آنغوزه که از گیاهان وحشی و سنتی

ایران نیز به شمار می رود از بوی بسیار نامطبوعی برخوردار است و معمولا

در ایران، افغانستان و چین به وفور یافت می شوند. در آزمایش مواد

شیمیایی که از عصاره شیره این گیاه به دست آمده است

دانشمندان دریافتند برخی از مواد شیمیایی موجود در این گیاه توانایی

بالایی در از بین بردن H1N1 داشته و نسبت به داروهای آنتی ویروس

معمولی از قدرت بالاتری برخوردارند.

به گفته محققان این گیاه تاریخچه ای دراز مدت در طب سنتی ایران و چین

داشته و در رده ای از گیاهان قرار دارد که از بیش از 230 خصوصیت درمانی

طبیعی برخوردار است. دانشمندان از استفاده از ریشه این گیاه به منظور

مقابله با اپیدمی آنفولانزای اسپانیایی در 1918 آگاه بودند و بر همین

اساس تصمیم گرفتند تاثیرات آنتی ویروسی این گیاه را مورد بررسی قرار

دهند.

با استفاده از این گیاه محققان موفق به کشف چندین عامل قدرتمند آنتی

ویروسی شدند که می تواند ویروس H1N1 را نابود کند. بر اساس گزارش

فاکس نیوز، با توجه به گزارش این مطالعات که در نشریه Natural

Produts منتشر شده است محققان امیدوارند با کمک این عوامل شیمیایی

بتوانند داروی جدیدی را برای مقابله با اپیدمی آنفلانزای خوکی سال 2009

ارائه دهند

2. گل گاوزبان:(bourrache)
مدر_عرق آور_وضد سرفه بسيار عالي است.محتوي نيترات دوپتاس است.در معالجه نفريت همراه با ورم کردگي و به صورت ضد سرفه وآرام کننده در تمام تحريکات تنفسي وبالا خره عرق آور در گريپ.خشک کردن آن نيازبه دقت دارد اگر به دقت خشک نشود رنگ سياه يا قهوه اي به خود مي گيرد وخواص خود را از دست مي دهد.

3. بابونه:(camomille)
گياهي که روزگاري بود که در هر خانه اي پيدا مي شد.وبراي ناراحتي هاي هضمي وتشنجات معدي به کار مي رود. حاوي يک اسانس به نام ازولن است که خاصيت ضد الرژي دارد.آنرا انگل زدا؛قاعده آور؛ضد تشنج معده؛هضم مشکل سنگ هاي مجاري ادراري؛بي اشتهايي؛ضعف؛خستگي عمومي؛دردهاي عصبي آسم وتب هاي متناوب و...

4. پر سياوش :(capillaire )
خواص ضد ناراحتي هاي ريوي آن غير قابل انکار است-شربت آن در مبارزه با سرفه -زکام-گريپ وبرونشيت-اثرات خوبي دارد. خلط آور نرم کننده واندکي مدر است.

5. کاسني:(chicoree)
جالينوس نام اين گياه را دوست کبد مي نامد.روک( (ROGUESدر کتاب گياهان مصرفي 1837ميلادي مي گويد:هر روز به ناراحتي هاي پوستي بر مي خوريم چون کبره؛جوشهاي چرکي؛زبري که معالجات شديد در مورد آن موثر واقع نمي شود.ولي تمام گياهان خانواده کاسني چون خود کاسني وحشي وکاهو وگل قاصد در عين دارو بودن براي اين ناراحتي ها غذا محسوب مي شوند.اثر کاسني بزودي ظاهر نمي شود و بايد پس از مدتي منتظر نتيجه بود.عمل آن تصفيه کننده؛صفرا آور؛مدر؛رفع زشتي پوست....

6. گشنيز(CORIANDRE)
دانه گشنيز را جز داروهاي معدي ؛بادشکن ؛ضد سردرد مي خوانند وعجيب نيست اگر نسخي از اين دارو را در داروهاي ضد ضعف معده ناراحتي هاي هضمي؛ سرگيچه هاي گوارشي؛ شروع آب مرواريد؛ زکام مزمن وبالا خره ضعف حافظه مي بينيم
نقل از:J.F.R.CARTHEUSER)).کارتوزر در کتاب مفردات پزشکي1765.
برخي اين سبزي را برانگيزنده نيروي جنسي مي دانند.يونانيها بطور کلي وبقراط اختصاصا آنرا در غش ها؛ناخوشي هاي عصبي ؛دردهاي رحمي تجويز مي کرده اند..

7. نسترن(EGLANTIER)
با کمي تفاوت خواصش شباهت به خواص گل سرخ مي دهد.ميوه ها مدر قابض ودر تمام موارد اسهال؛ سنگ هاي کليه ومجاري ادراري وبه صورت تصفيه کننده مصرف ميشود.برعکس گلبرگها مختصري حالت مسهل داشته ومقوي است.

8. زرشک(EPINE-VINETTE)
گياه خود حاوي الکالوييدهاي مختلفي است و ميوه خوردني آن محتوي گليکوزيد پکتين ومقداري اسيد هاي الي و ويتامين Cاست. زرشک محرک مقوي مدر وصفرا آور قابل توجه اي است.در اغلب ناراحتي هاي گردش

 خوني مي توان مصرف بلند مدت ان را توصيه کرد.واثر آن را در ناراحتي هاي کبد وکيسه صفرا وخصوصا يرقان تاکيد کرده اند.

9. ترخان(ESTRAGON )
اين گياه بايد تازه مصرف شود.گياهي است قلبي معدي برنده وشوينده واشتها اور ومعرق ادرار نفخ شکن وانگيزنده ميل به غذا است در دردهاي روماتيسمي توصيه مي شود.

10. توت فرنگي(FRAISIER)
اين گياه را در رده مفرح کننده ها؛ مشهيان؛ وزخم بندها جاي مي دهند. از انجايي که توت فرنگي خون را قليايي مي کند و با اسيديته مي جنگد انرا براي نقرسي ها و روماتيسمي ها مفيد مي دانند. خواص قابض وضد اسهال نيز دارد.

11. ختمي (GUIMAUVE )
در درجه اول ختمي نرم کننده وملايم سازنده است.مي توان ان را در ناراحتي هاي ريه وناي سرما خوردگي وگريپ به خاطر متوقف ساختن سرفه هاي ناشي از تحريکات عضوي بکار برد.

12. کتان(LIN)
دانه هاي کتان بصورت دم کرده ويا خيس خورده در مورد تنبلي روده ويبوست مصرف مي شودچه موسيلاژ حاصل از ان نرم کننده و مسهل محسوب مي شود. همينطور در تحريکات دستگاه گوارشي و مجاري ادراري هم مداوا کننده است.

13. خرما
بسيار نيروزاست ومصرف مداوم ان نقش زيادي در افزايش توان جسمي دارد ورزش کاران قبل از انجام تمرينات خود خرما مي خورند
اين ميوه جزئ کامل ترين مواد غذايي قرار دارد حدود ۶۰ تا ۸۰ ٪ اين ميوه را قند تشکيل مي دهد وداراي کالري بالاي است مقدار اهن ان نسبت به بسياري از مواد غذايي مقدار بالي است هر گرم خرما در حدود ۳۶ميلي گرم اهن دارد.
با وجود اين نعمت خدادادي استفاده از مواد نيروزا چرا؟